Στρατιωτικοί ιατροί στα ορεινά του Νέστου για προσφορά υπηρεσιών στους πολίτες.

Από το Δ’ Σώμα Στρατού γνωρίζεται ότι, στα πλαίσια του προγράμματος κοινωνικής προσφοράς των Ενόπλων Δυνάμεων, θα πραγματοποιηθεί επίσκεψη ιατρικού προσωπικού της ΧΧ ΤΘ Μεραρχίας στο αγροτικό ιατρείο του Κεχροκάμπου την Πέμπτη 12 Οκτωβρίου από τις 09:30 έως τις 12:30 .

Την επόμενη ημέρα Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 2017 από τις 09:30 έως τις 12:30 το ιατρικό προσωπικό της ΧΧ ΤΘ Μεραρχίας  στο αγροτικό ιατρείο  του Πλαταμώνα (με δυνατότητα εξέτασης κατοίκων του χωριού Διποτάμου),προκειμένου να παράσχει υγειονομική υποστήριξη στους κατοίκους της ορεινής περιοχής. του Νέστου ,χωρίς τη δυνατότητα συνταγογράφησης.

Chrysoupoli News

 

Την Παρασκευή το συνέδριο τοπικής ιστορίας στο Δήμο Νέστου

Φωτογραφία από παρέλαση του 1956 .

Ανακοινώθηκε το πρόγραμμα του 1ου συνεδρίου τοπικής ιστορίας του Δήμου Νέστου που θα πραγματοποιηθεί  στη Χρυσούπολη από την Παρασκευή 13 Οκτώβρη έως την Κυριακή 15 Οκτώβρη.(Κατά την πρώτη μέρα μετά τους χαιρετισμούς θα ακολουθήσουν βραβεύσεις διακεκριμένων συμπολιτών μας)
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017

 17.15 – 17.30 Προσέλευση – εγγραφές συνέδρων
17.30 – 17.40 Αγιαστική Τελετή
17.45 – 18.00 Καλωσόρισμα από την χορωδία του Συλλόγου Θρακιωτών
·         1 τραγούδι Ηπειρώτικο, 1 τραγούδι Θρακιώτικο, 1 Ποντιακό, 1 Μικρασιάτικο, 1 Σαρακατσάνικο
18.30 Χαιρετισμοί
·         Ευάγγελος Τσομπανόπουλος, Δήμαρχος Δήμου Νέστου
·         Εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου
·         Εμμανουήλ Βαρβούνης, Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας Δ.Π.Θ.
·         Εκπρόσωπος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών
·         Νικόλαος Ρουδωμέτωφ, ιδρυτής του Ιστορικού και Λογοτεχνικού Αρχείου Καβάλας
·         Χρυσούλα Χαραλάμπους, Προϊσταμένη των Γενικών Αρχείων του Κράτους Νομού Καβάλας
Α΄ Συνεδρία – Προεδρείο: Αγγελική Δεληκάρη – αρχιμανδρίτης Παύλος Κίτσος
Η ιστορική πορεία της επαρχίας Νέστου από την Αρχαιότητα έως και την Οθωμανική περίοδο
19.00 – 19.15  Πούλιος Βασίλειος, Μεγγίδης Διαλεκτός-Δημήτριος, Κοσμίδου Ευτυχία: Θρακικό Νεκροταφείο ανθρώπων, αλόγων και αμαξών στο Λιθοχώρι Καβάλας
19.15 – 19.30 Ξανθοπούλου Παρασκευή: Μυθικοί και ιστορικοί χρόνοι για την περιοχή μας  – επαρχία Νέστου
19.30 – 19.45 Κοντοστέλιος Εμμανουήλ,  Βελκιάδου Ελισάβετ: Η ιστορία του χωριού «Δουκάλιο» από την αρχαιότητα και μέχρι την απελευθέρωση, μέσα από τις ιστορικές – εκκλησιαστικές πηγές και τα αρχαιολογικά ευρήματα
19.45 – 20.00 Δαδάκη Σταυρούλα,  Λυχούνας Μιχαήλ: Η διέλευση της Εγνατίας οδού και οι σταθμοί της
20.00  – 20.15 Λυμπεράκης Θεόδωρος: Άγνωστες σελίδες από την οθωμανική περίοδο της ιστορίας του Νέστου – Το Σαρή – σαμπάν
20.15 – 20.30 Βαρυπάτης Στέλιος: Ένας μυστηριώδης οικισμός… η «χαμένη» Αχμέντ Αμπάντ
20.30 – 20.45 Αρχιμανδρίτης Παύλος Κίτσος: Η εκκλησιαστική Ιστορία της επαρχίας Νέστου
20.45  – 21.00 Αγγελούδη – Ζαρκάδα Σαπφώ: Οθωμανικά  Διοικητήρια  στον  Ελληνικό  χώρο.  Το Διοικητήριο  Χρυσούπολης
21.00 – 21.15 Γκόρδης Χρήστος: Άφιξη των Ηπειρωτών στην Επαρχία Νέστου
21.15 – 21.30 Συζήτηση
2η Ημέρα. ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017 
Β΄ Συνεδρία – Προεδρείο: Θεοφάνης Μαλκίδης –  Κωνσταντίνος Χιόνης
Η Επαρχία Νέστου μετά την Απελευθέρωση
10.00 – 10.15 Δεληκάρη Αγγελική: Το χρονικό της απελευθέρωσης της Χρυσούπολης από τους Τούρκους με βάση τα ημερολόγια της Όγδοης Μεραρχίας Στρατού
10.15 – 10.30  Βλαχόπουλος Ιορδάνης: Τα φώτα του Σαρή Σαμπάν
10.30 – 10.45 Ζιάγκος Ηλίας: Η κοινότητα Χρυσούπολης την περίοδο του Μεσοπολέμου μέσα από το Αρχείο της εφημερίδας ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

10.45 – 11.00 Παπακοσμάς Κωνσταντίνος: Οι συγκοινωνίες μέσων μαζικής μεταφοράς στην περιοχή του Νέστου (Μια ιστορική αναδρομή σε πρόσωπα και γεγονότα στην διάρκεια ενός αιώνα. Από το Σάλι .. στην Fraport και από τα καΐκια στα αμφίπλωρα πλοία)

11.00 – 11.15  Σμάλης Αθανάσιος – Καψάλη Δέσποινα : Καρυαί – Καράμπεη – Νέα Καρυά (Ακολουθώντας τα βήματα των παππούδων μας)
11.15 – 11.30 Κουσκουράς Σοφούλης: Από το Εσκί Σαρίσαμπάν στο Σαρίσαμπαν
11.30 – 11.45 Μαρινάκης Μέναδρος: Κεραμωτή, ο μόνος μη μουσουλμανικός, μη οργανωμένος οικισμός στην επαρχία Νέστου
11.45  – 12.00 Γεωργιάδης Θεοφάνης: Ιστορία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην περιοχή του Νέστου
12.00 – 12.15 Βαβελίδης Μιχαήλ: Μεταλλευτικές στοές στον Ορεινό Όγκο του Δήμου Νέστου
12.15 – 12.30 Χιόνης Κωνσταντίνος: Ο Μακεδονικός Αγώνας στον Καζά Χρυσούπολης
12.30 – 12.45 Απότας  Κομνηνός: Η σχολική οργάνωση της επαρχίας Νέστου στις αρχές του 20ου αιώνα μέσα από το αρχείο του Υπουργείου των Εξωτερικών
12.45 – 13.00
 Καφές – Διάλειμμα
Γ΄ Συνεδρία – Προεδρείο: Αναξαγόρας Ελένας – Γεωργιάδης Θεοφάνης
 Κατοχή – Εμφύλιος στην Επαρχία Νέστου
13.15 – 13.30  Δαγδεβερένης Δημήτριος: Ο Εμφύλιος πριν τον Εμφύλιο: Διαστάσεις της εμφύλιας διαμάχης στην επαρχία Νέστου κατά τα έτη 1941 -1946
13.30 – 13.45 Αμπεριάδης Παναγιώτης: Οι μορφές και οι πρακτικές βίας της βουλγαρικής κατοχής στην επαρχία Νέστου Καβάλας κατά την περίοδο 1941-1944. Η προσπάθεια αφελληνισμού των κατοίκων μέσω της διοίκησης, των οικονομικών συναλλαγών, της εκπαίδευσης και της εκκλησίας
13.45 – 14.00 Καραγιαννακίδης Νικόλαος: «’Εξ ου προκύπτει η  επιβεβλημένη εκκένωσις ορισμένων χωρίων»: μετακινήσεις πληθυσμών στην Επαρχία Νέστου, στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου
14.00 – 14.15 Τσουμπάκης Νικόλαος: Από τα ερείπια στη μεταπολεμική ανασυγκρότηση. Τα εκτελεσθέντα έργα και η ανάπτυξη ενός νεογέννητου Δήμου. Το παράδειγμα της Χρυσούπολης 1946 – 1956
14.15 – 14.30 Χαρπαντίδης Κοσμάς: Η πολιτιστική κίνηση στην Χρυσούπολη και την επαρχία Νέστου,
την περίοδο της μεταπολίτευσης
14.30  – 14.45 Συζήτηση
Διάλειμμα – Ελαφρύ γεύμα – καφές στον χώρο του φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου
Δ΄ Συνεδρία – Προεδρείο: Παρασκευή Ξανθοπούλου – Κοντοστέλιος Εμμανουήλ
Οι άνθρωποι της Επαρχίας Νέστου
16.45–17.00 Κοζαρίδου Μαρία: Παρουσίαση, από θέση αναγνώστη-ενεργού πολίτη, των δύο συγγραφικών εγχειρημάτων του Χρήστου Κοζαρίδη: α) “Επαρχία Νέστου από τα ομηρικά χρόνια ως το 1940,Συμβολή στην Τοπική Ιστορία” και β) Από την Ανατολική Θράκη στην Επαρχία Νέστου , Ιστορική – κοινωνική -λαογραφική περιήγηση στους τόπους καταγωγής των Ανατολικοθρακιωτών της Επαρχίας Νέστου
17.00 – 17.15 Πιστίκη Μαρία: Σεργιάνι στα φαρδιά τ΄ αλώνια της Θρακιώτικης Παράδοσης
17.15 – 17.30 Αναστασιάδου Φωτεινή: Παντέλ Αγάς – Ο αντάρτης του Πόντου
17.30 – 17.45 Μαλκίδης Θεοφάνης : Γενοκτονία και εκδίωξη: Η εγκατάσταση των Ποντίων προσφύγων στους οικισμούς της Δημοτικής Ενότητας Ορεινού του Δήμου Νέστου
17.45 – 18.00 Αμοιρίδης Χαράλαμπος –  Μακρίδου Γρηγορία : Ιστορία των Ποντίων της Χρυσούπολης Καβάλας
18.00 – 18.15 Κούτρας Νικόλαος:  Προσέγγιση στην Ιστορία του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της Ορεινής Λεκάνης και της ευρύτερης περιοχής πριν και μετά την ανταλλαγή
18.15 – 18.30 Κρητικού Βίκυ: Μικρασιατικός Γέροντας: Η ιστορία, οι άνθρωποι, ο ξεριζωμός – Μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση
18.30 – 18.45 Μυλωνάς Βασίλειος: Ξεριάς –Λιθοχώρι – Αβραμηλιά
18.45 – 19.00 Ρόιδου Βασιλική: Σαρακατσάνοι ή Σαρακατσαναίοι Δήμου Νέστου
19.00 – 19.15 Συζήτηση
Σύνοψη – συμπεράσματα Συνεδρίου 
Κλείσιμο του Συνεδρίου
Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017
10.00 π.μ. (τόπος  συγκέντρωσης το Δημοτικό Θέατρο)
Επίσκεψη των εισηγητών και του κοινού σε ιστορικά μνημεία – Αξιοθέατα της Επαρχίας Νέστου  
1.      Παλιό Διοικητήριο (Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης)
2.      Καμπαναριό Αγίου Δημητρίου
3.      Παλιό 1ο Δημοτικό Σχολείο Χρυσούπολης (επίσκεψη στο σπάνιο φωτογραφικό αρχείο του Συλλόγου Ηπειρωτών επαρχίας Νέστου αναφορικά με την ιστορία της Χρυσούπολης)
4.      Κτήριο Τράπεζας Πειραιώς (πρώην ΑΤΕ – συγκρότημα Ζαχαριάδη)
5.      Παλιός Ξεριάς
·         Αρχοντικό Μαμούτ Αγά
·         Εκκλησία Αγίου Γεωργίου Παλιού Ξεριά
6.      Επίσκεψη στην Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Νικητές)
7.      Οθωμανική Κρήνη στους Νικητές
8.      Εκκλησία Αγίου Γεωργίου στην Πετροπηγή
9.      Λαογραφικό Αγροτικό Μουσείο Πετροπηγής

Το πρόγραμμα είναι πλούσιο, χωρισμένο στις ακόλουθες ενότητες:

1) Η ιστορική πορεία της επαρχίας Νέστου από την αρχαιότητα ως την Οθωμανική περίοδο

2) Η Επαρχία Νέστου μετά την απελευθέρωση

3)Εμφύλιος στην επαρχία Νέστου 4) Οι άνθρωποι της επαρχίας Νέστου. Υπάρχει φυσικά η τελετή έναρξης με τους χαιρετισμούς κι η περιήγηση σε ιστορικά μνημεία της ίδιας περιοχής.

Το συνέδριο αρχίζει την προσεχή Παρασκευή το απόγευμα στο Δημοτικό Θέατρο της Χρυσούπολης. Μετά την τελετή έναρξης (θα μιλήσουν εκπρόσωποι αρχών αλλά και οι Εμμανουήλ Βαρβούνης Πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του ΔΠΘ, Νίκος Ρουδομέτωφ, Χρυσούλα Χαραλάμπους των γενικών αρχείων του κράτους) υπάρχει η πρώτη ενότητα με εισηγητές (μεταξύ άλλων): Σταυρούλα Δαδάκη- Μιχάλη Λυχούνα, Θόδωρο Λυμπεράκη, αρχιμανδρίτη Παύλο Κίτσο, Σαπφώ Αγγελούδη Ζαρκάδα.

Το πρωί του Σαββάτου παρουσιάζουν εισηγήσεις και οι Παπακοσμάς Κ, Σμάλης Θ- Καψάλη Δ, Μαρινάκης Μένανδρος, Χιόνης Κ, Απότας Κ.

Για την 3η ενότητα μιλούν μεταξύ άλλων οι Νίκος Καραγιαννακίδης, Νίκος Τσουμπάκης, Κοσμάς Χαρπαντίδης. Στην 4η Ενότητα υπάρχει η παρουσίαση δύο συγγραφικών εγχειρημάτων του Χρήστου Κοζαρίδη από την Μαρία Κοζαρίδου, ομιλίες του Νίκου Κούτρα- της Βίκυς Κρητικού- του Θεοφάνη Μαλκίδη.

Chrysoupoli News

ΧΡΥΣΟΥΠΟΛΗ : Επισημοποιεί την υποψηφιότητά του ο Παύλος Ζησίμου για το Επιμελητήριο Καβάλας.

Υποψήφιος πρόεδρος του Επιμελητηρίου Καβάλας ο Παύλος Ζησίμου από τη Χρυσούπολη και επίσημα πλέον μετά από προσπάθειες του ιδίου που γνωστοποιήθηκαν και έχουν στόχο στο να ενώσουν παραγωγικές δυνάμεις από τον κόσμο της πρωτοβουλίας και της εργασίας στις εκλογές του Δεκεμβρίου.

Οι  διεργασίες για την κατάρτιση του ψηφοδελτίου για τον Παύλο Ζησίμου είναι σε πλήρη εξέλιξη με πρόσωπα μάλιστα τα οποία έχουν μεγάλη εμπειρία από ανάλογες εκλογές καθώς και δραστήριοι επιχειρηματίες  από όλο το νομό.

Μέχρι την ώρα των εκλογών, πολλά μπορεί να διαφοροποιηθούν φυσικά για όλους τους υποψηφίους αφού το τοπίο της αγοράς και η δυναμική της κάθε παράταξης έχει άμεση σχέση με την αποδοχή του κάθε ψηφοδελτίου και φυσικά τον επικεφαλής .

Η υποψηφιότητα Ζησίμου διαφοροποιεί την κατάσταση πλέον στις εκλογές διότι ο νεαρός επιχειρηματίας  από την Χρυσούπολη συσπειρώνει κόσμο δίπλα του από όλο το νομό και φυσικά η περιοχή του Νέστου να είναι ο χώρος που όπως ευελπιστεί ο ίδιος να κάνει τη διαφορά .

Οι εκλογές πλέον αποκτούν μεγάλο ενδιαφέρον…με τους δύο συνδυασμούς να είναι σχεδόν έτοιμοι και ένα τρίτο να είναι προ το πυλών .

Chrysoupoli News

 

 

εδώ 

Χρυσούπολη : H Παναγιώτα Παπαϊωάννου «άνοιξε τα φτερά» της για Αγγλία !

Στην Αγγλία και το Μπράντφορντ βρίσκεται τις τελευταίες εβδομάδες η Παναγιώτα Παπαϊωάννου, με την νεαρή Χρυσουπολιότισσα να ετοιμάζεται για μια νέα εμπειρία στην ζωή της.

Η διεθνής με τις Εθνικές Νεανίδων και Κορασίδων Παπαϊωάννου, ξεκίνησε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Μπράντφορντ στην Φυσιοθεραπεία, και ως εκ τούτου ήδη ετοιμάζεται και για την μεταγραφή της στο νησί.

Η απώλεια της Παπαϊωάννου είναι εξαιρετικά σημαντική για τις Βασίλισσες της Ξάνθης, καθώς η νεαρή παίκτρια ήταν εκ των βασικών παικτριών της ομάδας που κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής προ τριετίας, και τα τελευταία δύο χρόνια εκ των βασικών συντελεστών της ομάδας που πρωταγωνιστεί στην Β’ Εθνική κατηγορία.

Chrysoupoli News Καλή δύναμη και μελέτη στην νεαρή Χρυσουπολιότισσα που ευχόμαστε τα καλύτερα.

sportsaddict.gr

Εκλογές στο Επιμελητήριο της Καβάλας με υποψήφιο πρόεδρο από την Χρυσούπολη ?

Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες διαφαίνεται η διαμόρφωση ενός νέου πόλου για της εκλογές στο Επιμελητήριο της Καβάλας  Οι κινήσεις που φέρεται ότι έχουν γίνει , έχουν ταυτότητα και αναφέρουν τον συντοπίτη μας Παύλο Ζησίμου να είναι πολύ κοντά στην συγκρότηση συνδυασμού για της εκλογές του Επιμελητηρίου Καβάλας.

Σύντομα θα υπάρχουν νεώτερα για το νεαρό επιχειρηματία  από τη Χρυσούπολη που η πιθανή συμμετοχή του όπως αναφέρουν και οι πληροφορίες να αλλάζει και τα δεδομένα των εκλογών.

Περισσότερες πληροφορίες για το θέμα στα επόμενα διαδικτυακά φύλλα μας .

Chrysoupoli News

 

H Τοπική Ιστορία ως εργαλείο ενάντια στη λήθη .

Η πρώτη αναφορά για το Σαρή Σαμπάν ( Χρυσούπολη) γίνεται το 1667 από τον μεγάλο Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή ο οποίος αναφέρει: Είναι Βοεβοδιλίκ του καζά της Καβάλας με διακόσια σπίτια, κτισμένα σε αμμώδη περιοχή. Έχει τζαμί, δύο χάνια, χαμάμ και πενήντα μαγαζιά. Έχει ακόμα Μεντρεσέ και έναν τεκέ ντερβισάδικο.

Βιβλιογραφία για την  καταγωγή της περιοχής, που ξεδιπλώνει την πολύπλευρη ιστορία χρονολογικά στο πέρασμα των αιώνων που περιέχει και  στοιχεία από την καθημερινή ζωή των κατοίκων στην ευρύτερη περιοχή του Νέστου.

Ακολουθώντας  τα ίχνη της τοπικής ιστορίας ,εναποθέτουμε στην τοπική τράπεζα των αναμνήσεων το παρακάτω κείμενο για όλους τους αναγνώστες του Νέστου και όχι μόνο.

ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΝΕΣΤΟΥ

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

Βρισκόμαστε στην Ελλάδα ,στην περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και  μάλιστα στο νομό Καβάλας . Ο Δήμος της περιοχής είναι ο Δήμος Νέστου και ταυτίζεται με την περιοχή της Δυτικής πλευράς του ποταμού που αποτελεί και το φυσικό όριο μεταξύ Μακεδονίας και Θράκης .Η ιστορία της περιοχής του δυτικού Νέστου όπως και κάθε περιοχή του ευρύτερου ελληνικού χώρου έχει τις απαρχές στη μυθολογία και την πρώιμη ιστορία των Ελλήνων, αλλά σε κάθε περίπτωση σημείο αναφοράς αποτελεί το ποτάμι .
Η περιοχή αυτή μέχρι και το 550μ.Χ ( οπότε και οριστικά πέρασε στο γεωγραφικό προσδιορισμό της Μακεδονίας)γεωγραφικά αποτέλεσε τμήμα της Θράκης η οποία σαν δυτικό σύνορο με τη Μακεδονία είχε το Στρυμόνα ποταμό. Πολλές φορές όμως διοικητικά η περιοχή αυτή έμπαινε στη δικαιοδοσία της Μακεδονίας με σύνορο το Νέστο ποταμό.

Ο ποταμός Νέστος, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο αποτελούσε το βόρειο όριο εξάπλωσης των λιονταριών στην Ελλάδα.

Για το παραποτάμιο Δάσος του Νέστου, το 1952 αποφασίστηκε η εκχέρσωση του μεγαλύτερου μέρους του και η καλλιέργειά του με γεωργικά φυτά, όπως το καλαμπόκι, ενώ ένα μεγάλο τμήμα του υγρότοπου αποστραγγίστηκε και οι εκτάσεις που προέκυψαν διανεμήθηκαν στους αγρότες.

Σήμερα η παραποτάμια περιοχή προστατεύεται από τη συνθήκη RAMSAR. Υπάρχουν κέντρα ενημέρωσης στο νομό Ξάνθης,και στην Κεραμωτή (που εγκαινιάστηκε το 1998) εξοπλισμένα με οπτικοακουστικό υλικό για τους επισκέπτες της περιοχής. Μελλοντικοί σχεδιασμοί μπορεί να ενώσουν τα δύο αυτά κέντρα μέσω μιας γέφυρας, για να δημιουργηθεί ένα μονοπάτι μέσα στο δάσος για ενημέρωση και περιβαλλοντική εκπαίδευση.

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Ο ποταμός Νέστος ή Νέσσος γεννιέται στην αρχή του χρόνου πριν ακόμη γεννηθούν οι άνθρωποι. Γεννήθηκε μαζί με 12.456 ποταμούς και 3000 Νύμφες. Πατέρας του ήταν ο Ωκεανός και μητέρα του η Τηθύς.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Όπως παρατηρούμε (το μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα), η ευρύτερη περιοχή (Δέλτα του Νέστου και πεδιάδα  της Ξάνθης) είχε κατοικηθεί τουλάχιστον από τη νεολιθική εποχή (5000 – 4000 π. Χ.). Από την εποχή του χαλκού και μετά, άρχισε η εγκατάσταση των πρώτων θρακικών φύλων στην περιοχή. Όλοι κατεβαίνουν από το Βορρά και μοιάζουν συγγενείς μεταξύ τους. Θράκες , Έλληνες , Ιλλυριοί.  Εδώ έρχονται οι Θράκες.

Το πολυπληθέστερο φύλο στον κόσμο μετά τους Ινδούς όπως λένε και οι Έλληνες. 8 κύριες φυλές με 22 ξεχωριστά φύλα και πάνω από 70 υποδιαιρέσεις εξαπλώνονται από το Δούναβη μέχρι το Αιγαίο και από τον Εύξεινο μέχρι τον Αξιό. Είναι κυνηγοί , κτηνοτρόφοι ,αγρότες αλλά και φοβεροί πολεμιστές.

Τα Θρακικά φύλα αυτά, που προέρχονταν από το βορρά, θα διατηρήσουν την κυριαρχία τους στην ενδοχώρα και κυρίως ανατολικά, ακόμα και μετά την ίδρυση των ελληνικών αποικιών (8ος αιώνας π. Χ.) στην παράλια ζώνη εκατέρωθεν του Νέστου. Τέτοιες αποικίες ήταν η νησιωτική της Θάσου (710 π. Χ.) και εκείνη των Αβδήρων (656 π.Χ.), στο ανατολικό όριο του δέλτα του ποταμού.

Οι πρώτες πιο σημαντικές πληροφορίες γι’ αυτά τα θρακικά φύλα προέρχονται από τον Αργίλοχο τον Πάριο και τον Ηρόδοτο στο 5ο και 7ο βιβλίο της Ιστορίας του. Στην κοιλάδα του Νέστου κατοικούσαν οι Δίοι, οι οποίοι, κατά τον Ηρόδοτο, ήταν προφήτες  σε διονυσιακό μαντείο της περιοχής. Νοτιότερα, από τα στενά μέχρι το πέλαγος και από την ανατολική όχθη του ποταμού μέχρι τον ποταμό Κόσινθο της Ξάνθης, κατοικούσαν οι Σαπαίοι, που λάτρευαν το θεό Διόνυσο και είχαν για πρωτεύουσα τους την μετέπειτα πόλη Τόπειρο.

Από την κοιλάδα του Νέστου πέρασαν και άλλα θρακικά φύλα, όπως οι Βίστονες, οι Δόλογκοι, οι Κίκονες και οι Οδρύσες. Οι ελληνικές πόλεις της αρχαιότητας ενδιαφέρθηκαν για την περιοχή γύρω από το Νέστο,  επειδή υπήρχαν κοιτάσματα χρυσού και αργύρου. Άφθονη ξυλεία υπήρχε επίσης στα δάση του Νέστου και αποθέματα μαρμάρων στην ορεινή  περιοχή.

Η κοίτη του ποταμού άλλαζε συνεχώς, στο πέρασμα των αιώνων και δεν είναι δυνατόν να  προσδιοριστεί επακριβώς. Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπήρχε άφθονο νερό τότε στο ποτάμι, καμία  σχέση με τη σημερινή εποχή. Αξίζει να σημειώσουμε την πληροφορία του Στράβωνα (1ος αι. μ. Χ.), σύμφωνα με τον οποίο, ο Νέστος ξεχείλιζε συχνά και κατέκλυζε τη γύρω περιοχή.

Ο Ηρόδοτος αναφερόμενος στους λαούς της Αρχαίας Θράκης γράφει τα ακόλουθα μέσα από την ιστορία των περσικών πολέμων. :

«Αυτές λοιπόν τις παραθαλάσσιες ελληνικές πόλεις αφήνοντας στα αριστερά του ο Ξέρξης προχωρούσε. Θρακικοί δε λαοί, που μέσα από τις χώρες τους περνούσε, ήταν οι εξής:

οι Παίτοι,οι Κίκονες,οι Βίστονες,οι Σαπαίοι,οι Δερβαίοι,οι Ηδωνοί και οι Σάτραι.

Από αυτούς όσοι κατοικούσαν στα παράλια ακολουθούσανε  με το (περσικό ) ναυτικό, ενώ όλοι οι άλλοι, όσοι κατοικούν στα μεσόγεια, εκτός από τους Σάτρες, υποχρεώθηκαν να ακολουθήσουν το (περσικό) πεζικό. Οι Σάτρες, όσο ξέρω εγώ, δεν υποδουλώθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα σε κανένα, παρά μόνο αυτοί από τους Θράκες εξακολουθούν ως τα δικά μου χρόνια να μένουν ελεύθεροι, γιατί κατοικούν επάνω σε ψηλά βουνά σκεπασμένα από κάθε είδους δάση και από χιόνια και είναι εξαίρετοι πολεμιστές. Αυτοί είναι που έχουν το μαντείο του Διονύσου.»

Κατά τον Απολλόδωρο ο θεός Άρης με την κόρη του Νέστου Καλλιρρόη έκανε τέσσερα παιδιά, ο μεγαλύτερος Ηδωνός έχτισε το Βασίλειο του αρχικά στο παραποτάμιο δάσος του Νέστου. Ο λαός αυτός λοιπόν , ήταν πολεμικός και κατείχε την τέχνη της μεταλλουργίας.  Οι Ηδωνοί αργότερα εξεδίωξαν τους Οδάμαντες από το Όρος Παγγαίο, για την εξόρυξη του χρυσού αλλά  πιεζόμενοι και οι ίδιοι από τους Σαπαίους άρχισαν να εγκαταλείπουν σταδιακά την δυτική περιοχή του Νέστου.

Η περιοχή άρχισε να διεκδικείται από τους Σαπαίους ή Σάϊους  (συγγενικό φύλο με τους Ηδωνούς αλλά και με τους Σίντιους) από την ύστερη εποχή του χαλκού. Αυτοί κατά τον Όμηρο κατοικούσαν στην ενδοχώρα από τον Στρυμόνα έως τον Νέστο με ανατολικούς γείτονες τους Βίστονες γύρω από την ομώνυμη λίμνη , και πιο ανατολικά τους Κίκονες έως τον ποταμό Έβρο, οι δύο τελευταίοι λαοί δε αναφέρονται στην Ιλιάδα έως σύμμαχοι των Τρώων κατά των Τρωικό πόλεμο, ενώ οι Σαπαίοι παραδοσιακά ήταν σύμμαχοι των Αθηναίων

Στους Σαπαίους οφείλεται η παραγωγή της πρώτης μπύρας, στη Ευρώπη από την πλούσια πεδιάδα του Νέστου που ήταν από τους καλύτερους σιτοβολώνες, και το σιτάρι κατευθυνόταν στην Αθήνα.Οι Σαπαίοι πριν την δημιουργία των ελληνικών αποικιών  εκτόπισαν τους συγγενείς  Ήδωνες οι οποίοι μετατοπίστηκαν στην περιοχή του Παγγαίου όπου αργότερα αναγκάστηκαν να συνοικήσουν με τους Πίερες που με τη σειρά τους είχαν εκδιωχθεί από τη σημερινή Πιερία από τους Μακεδόνες .

  Μετά την εγκατάσταση των Σαπαίων η περιοχή του Δυτικού Νέστου ,λόγω των μεταλλείων της,  έγινε αντικείμενο διεκδίκησης των Θασίων οι οποίοι έδωσαν αγώνες με τους ντόπιους (Σαπαίους πια ) για να εγκαταστήσουν στην απέναντι από τη Θάσο ακτή αποικίες και εμπορικούς σταθμούς. Η πρώτη αναφορά για την περιοχή μας είναι παλαιότερη από αυτή του Ηρόδοτου. Είναι  του Αρχίλοχου του Πάριου, λυρικού ποιητή του 7ου αιώνα π.Χ. Αυτός ήρθε από την πατρίδα του την Πάρο, ως μισθοφόρος, μαζί με άλλους συμπατριώτες του, που αποίκησαν τη Θάσο.

Κατά τη διάρκεια μιας μάχης με τους κατοίκους της Θασιακής ηπείρου, όπως ονομαζόταν η ενδοχώρα απέναντι από το νησί, τους Σαπαίους ή Σαΐους, ο Αρχίλοχος έχασε την ασπίδα του. Στην ελεγεία του με μεγάλη αφέλεια χαριτολογώντας αναφέρει το περιστατικό απώλειας της ασπίδας του, γεγονός που του δημιούργησε πρόβλημα όταν κάποια περίοδο της ζωής του θέλησε να επισκεφθεί την Σπάρτη. Όμως εξαιτίας του γεγονότος αυτού θεωρήθηκε από τους Σπαρτιάτες ως ανεπιθύμητος και δεν του επιτράπηκε η είσοδος του στην πόλη αυτή. Πρέπει να το περίμενε αυτό. Οι Σπαρτιάτες σε τέτοια θέματα δε χαρίζανε κάστανα.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι Σαπαίοι κατοικούσαν στην περιοχή της Χρυσούπολης και  φύλαγαν τα στενά του Νέστου, τα οποία και ονομάσθηκαν στενά των Σαπαίων.

Η δεύτερη αναφορά για την περιοχή γίνεται από τον Ηρόδοτο στο 7ο βιβλίο του στο οποίο αναφέρει ότι ήταν τόσο μεγάλος ο όγκος του στρατού του Ξέρξη, καθώς και των υποζυγίων που τον συνόδευαν, που όταν έφθασαν στη λιμνοθάλασσα(τη σημερινή Βάσοβα) που υπήρχε στην αρχαία Πίστυρο (κοντά στο σημερινό Ποντολίβαδο )και θέλησαν να ξεδιψάσουν, «κατάφεραν» να την αποξηράνουν.

Πραγματικά κοιτάξτε τον όγκο του στρατεύματος των Περσών. Και όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους  αφού μεταφερθήκανε από  όλη την αυτοκρατορία τους. Η κυριαρχία των Περσών στην περιοχή τελειώνει το 475 π.Χ. Σύμμαχοι των Θασίων αλλά και με φιλικές σχέσεις με τους Θράκες και ειδικά με τους Σαπαίους οι Αθηναίοι πετυχαίνουν με τη σειρά τους να αποκομίσουν οφέλη από την εξόρυξη των μεταλλείων στην περιοχή της Σκαπτής ύλης που σήμερα υποθέτουμε ότι ορίζεται από τα χωριά Διπόταμο ,Παλαιά Καβάλα, Ποντολίβαδο,  Μακρυχώρι ,όπου έχουν βρεθεί αρχαία μεταλλεία και στοές ,ακόμα και νοτιότερα  κατά την εκσκαφή της νέας εγνατίας οδού . Μάλιστα λέγεται ότι ο ιστορικός Θουκυδίδης ,όταν εγκατέλειψε την Αθήνα μετά την αποτυχία του να ανακτήσει (σαν στρατηγός των Αθηναίων) την Αμφίπολη από τους Σπαρτιάτες το 422 ,εγκαταστάθηκε στα κτήματά του στην Σκαπτή ύλη όπου έγραψε και την ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου.

Ένα στοιχείο των πολύ καλών σχέσεων μεταξύ Θρακών και Αθηναίων ήταν και οι πολλές νύφες και γαμπροί από τη Θράκη και επίσης το γεγονός ότι αντιπροσωπεία Θρακών παρέλαυνε στην πομπή των Παναθηναίων. Διεκδίκηση του ελέγχου των Σαπαίων στενών είχαμε κατά καιρούς και από τους Αβδηρίτες που θεωρούσαν αναγκαίο τον έλεγχο για να προστατέψουν την πόλη τους από επιθέσεις των θρακικών φυλών.  Μάλιστα το 376 π.Χ. οι Τριβαλλοί εκστρατεύοντας κατά των Αβδήρων πέρασαν με τριάντα χιλιάδες στρατό από την κοιλάδα του Νέστου. Στα χρόνια του βασιλιά των Οδρυσών Κότυ Α’ (384-359 π.Χ.) η χώρα των Σαπαίων βρισκόταν υπό τον έλεγχο των Οδρυσών που ιστορικά αποτέλεσε το ισχυρότερο θρακικό βασίλειο στην πορεία των αιώνων, ενώ βορειότερα οι Σάτρες (Βεσσοί) παρέμειναν ανεξάρτητοι. Μετά την δολοφονία του βασιλιά Κότυ Α’ (384-359 π.Χ.), ο Κερσοβλέπτης (359-341 π.Χ.) μοιράστηκε την εξουσία με τους δυο αδερφούς του. Ο Βηρισάδης πήρε το δυτικό τμήμα, με τη χώρα των Σαπαίων και μέρος της χώρας των Βιστόνων, ενώ ο Αμάδοκος το ανατολικό τμήμα έως τον Έβρο.

Στα χρόνια των Μακεδόνων Βασιλέων ο ποταμός Νέστος ήταν το όριο μεταξύ Μακεδονίας και Θράκης. Ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος Β’ αφού κατέλαβε τις παραλιακές πόλεις της Θράκης (342-339 π.Χ.), έκανε την μεγάλη εκστρατεία του από το Βυζάντιο ως τις εκβολές του Ίστρου (Δούναβη). Κατά την επιστροφή του προς την Μακεδονία κατέβηκε από τον Νέστο και έφτασε στους Φιλίππους.

Μετά την διάλυση του Θρακικού κράτους των Οδρυσών, ίδρυσε πόλεις, κώμες και φρούρια σε επιλεγμένες θέσεις με στρατηγική σημασία, για να διασφαλίσει τις νέες κτήσεις του και να ελέγχει τις κινήσεις των ανυπότακτων Θρακών. Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής απέκτησε τον έλεγχο της κοιλάδας του Νέστου και μαζί της διερχόμενης οδικής αρτηρίας, κατασκευάζοντας φρούρια στα υψώματα εκατέρωθεν του ποταμού, όπως είναι τα φρούρια της Καλύβας και της Μυρτούσας (Αερικού)

Σύμφωνα με την παράδοση από το παραποτάμιο δάσος και ειδικά από το δέντρο μελία  οι ντόπιοι κάτοικοι της δυτικής πεδιάδας του Νέστου κατασκεύαζαν τα όπλα του μακεδονικού στρατού. Τούτο προδίδεται ίσως και από το τούρκικο προσωνύμιο της περιοχής, «Σαρήσαμπαν»= Σάρισα & (μπαν) τουρκ. ban =έχε, έχει. Από τη μελία δηλαδή έφτιαχναν τα εξάμετρα δόρατα των Μακεδόνων , τις σάρισες. Μια άλλη παράδοση αναφέρει πως το χωριό Τοξότες πήρε την ονομασία του από τους τοξότες του Μ. Αλεξάνδρου που στρατοπέδευαν εκεί.

Ο Μέγας Αλέξανδρος κατά την εκστρατεία του εναντίον των Τριβαλλών, των Γετών και των Θρακών πρέπει να πέρασε από την περιοχή του Νέστου, στο ύψος πιθανότατα του σημερινού Παρανεστίου. Οι Θράκες γενικά συμμάχησαν και εκστράτευσαν με τον Μέγα Αλέξανδρο στην Ασία κυρίως οι Αγριάνες ονομαστοί ιππακοντιστές (Οι σημερινοί Πομάκοι)

Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου η περιοχή βρέθηκε διαδοχικά υπό τον έλεγχο του Λυσιμάχου, του Φιλίππου Ε’, των  Σελευκιδών και των Πτολεμαίων. Όταν το 179 π.Χ. έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας ο Περσέας, οι Σαπαίοι με βασιλιά τον Αβρούπολι εισέβαλαν με την προτροπή του Ευμένη της Περγάμου στη Μακεδονία και έφτασαν ως την Αμφίπολη, με σκοπό την κατάληψη των μεταλλείων του Παγγαίου. Με την εμφάνιση του μακεδονικού στρατού όμως οι Σαπαίοι  αποχώρησαν, εγκαταλείποντας αιχμαλώτους και ζώα.

Ο Περσέας κατόρθωσε να εκθρονίσει τον Αβρούπολι και να ανεβάσει στο θρόνο φιλικό προς αυτόν πρόσωπο. Μετά την ήττα του Περσέα από τους Ρωμαίους στη μάχη της Πύδνας (168 π.Χ.) και τη διάλυση του μακεδονικού κράτους, η περιοχή υπαγόταν στην πρώτη μερίδα με πρωτεύουσα την Αμφίπολη, ενώ οι Ρωμαίοι άρχισαν να επεμβαίνουν απροκάλυπτα και να ρυθμίζουν τις εσωτερικές υποθέσεις των Θρακών, ως το 46 μ.Χ., όταν όλη η Θράκη έγινε επίσημα ρωμαϊκή επαρχία. .

Πόλεις και  οικισμοί που ήκμασαν στην περιοχή την αρχαία εποχή  ήταν πέραν της Πίστυρου, το Ακόντισμα κοντά στη σημερινή Νέα Καρβάλη, η Πέρνη, για την οποία οι απόψεις διίστανται καθώς άλλοι την τοποθετούν στο σημερινό χωριό με το όνομα αυτό, ενώ άλλοι την τοποθετούν στην περιοχή της Κεραμωτής και η Τόπειρος η οποία τοποθετείται στη δυτική πλευρά του Νέστου, στρατηγικής σημασίας πόλη, καθώς ήλεγχε την διάβαση των στενών του Νέστου.

Η παράκαμψη του περάσματος αυτού ήταν αδύνατη καθ΄ όσον προς νότο η περιοχή ήταν αδιάβατη, λόγω των ελών, αλλά και του μη σταθερού εδάφους της περιοχής, ενώ προς βορρά, ο ορεινός όγκος του δασικού συμπλέγματος της Λεκάνης καθιστούσε το όλο εγχείρημα αδύνατο.

Η αρχαιολογική σκαπάνη με επικεφαλής τον αρχαιολόγο κ. Πούλιο έχει φέρει στο φως στην περιοχή του Λιθοχωρίου τάφους και άλλα ευρήματα που χρονολογούνται από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι και τον 5ο αιώνα μ.Χ. καθώς και χάλκινο άρμα με σκαλισμένες παραστάσεις των άθλων του Ηρακλή όπως προαναφέρθηκε. Ο τάφος της Σταυρούπολης είναι ο μεγαλύτερος, πιο καλοδιατηρημένος και πιο εντυπωσιακός μακεδονικός τάφος της Θράκης. Βρίσκεται νότια της πόλης, σε μικρή απόσταση από το δρόμο που οδηγεί στα Κομνηνά. Με βάση την αρχιτεκτονική του μορφή και τα λιγοστά ευρήματα που υπήρχαν στο εσωτερικό του, χρονολογείται στο πρώτο μισό του 2ου αι. π.Χ. Είναι πιθανό να συνδέεται με έναν οικισμό, που βρίσκεται σε απόσταση 500 μ. νοτιότερα, στη θέση Μύτικας Κομνηνών, και είχε μεγάλη διάρκεια ζωής, από την Πρώιμη Εποχή Σιδήρου (9ος – 8ος αι. π.Χ.) μέχρι τη βυζαντινή περίοδο. (1*)
  Ο ορεινός όγκος της περιοχής είναι διάσπαρτος με οχυρώσεις και απομεινάρια κάστρων της αρχαίας εποχής,  όπως τα κάστρα του Διποτάμου, του Πλαταμώνα, του Κεχροκάμπου και της Λεκάνης. Παραμένουν ωστόσο παραδομένα στη φθορά του χρόνου και στις διαθέσεις των αρχαιοκάπηλων χωρίς να γίνει μέχρι τώρα ουδεμία ανασκαφή γύρω από αυτά. Το γεγονός αυτό αποτελεί μόνιμο παράπονο των αρχαιολόγων της Βορείου Ελλάδος ,καθότι το ενδιαφέρον της ελληνικής πολιτείας παραμένει επικεντρωμένο στη νότια Ελλάδα

Χάρη στις προσπάθειες ερευνητών της περιοχής τα κάστρα αυτά έχουν καταγραφεί και έχει ενημερωθεί σχετικά και η τοπική εφορεία βυζαντινών αρχαιοτήτων, προκειμένου, να προφυλαχθούν οι περιοχές αυτές από καταστροφές, ως χώροι αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Η ιστορία της περιοχής μας κατά την ρωμαϊκή περίοδο (μετά το 168 π.Χ) ακολουθεί την τύχη της Μακεδονίας και της υπόλοιπης Ελλάδας αν και η Ανατολικά του Νέστου Θράκη παρέμεινε ανεξάρτητη μέχρι μετά τα χρόνια του Χριστού.. Χαρακτηριστικότερο γεγονός αυτής της περιόδου είναι η κατασκευή της Εγνατίας οδού που αποτελούσε τον μεγαλύτερο οδικό άξονα μεταξύ δύσης και ανατολής, ξεκινώντας από το Δυρράχιο, περνώντας στη συνέχεια από την Έδεσσα, τη Θεσσαλονίκη, την Αμφίπολη και τους Φίλιππους.

Συνεχίζοντας ανατολικά περνούσε τη Χριστούπολη (σημ. Καβάλα), το Ακόντισμα και την Τόπειρο συνεχίζοντας προς την Κωνσταντινούπολη. Βέβαια δεν αποτελούσε καινοτομία των Ρωμαίων η κατασκευή ενός τέτοιου δρόμου αφού σύμφωνα με τον Θουκυδίδη υπήρχε η «κάτω οδός» των κλασσικών χρόνων , που ξεκινούσε και αυτή από το Βυζάντιο της Θράκης και κατέληγε στην αρχαία Θέρμη περνώντας  όμως από πιο Βόρεια και δύσβατα σημεία γιατί ο Νέστος κατέκλυζε τα πάντα νοτιότερα.

Όσον αφορά την Εγνατία αξίζει να αναφερθεί ότι στο Ακόντισμα βρέθηκε μιλλιάριο (οδοδείκτης της Εγνατίας οδού) που χρονολογείται από την εποχή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού.Ακόμη ένα μιλλιάριο, μεταγενέστερο, βρέθηκε στην ανατολική έξοδο του χωριού Ν. Καρβάλη, το οποίο αναφέρεται σε επισκευή του δρόμου επί βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Καρακάλα, το 216 μ.Χ. Θεωρείται ότι το Ακόντισμα αποτελούσε σταθμό της Εγνατίας οδού (Mansio, δηλαδή σταθμό όπου υπήρχαν πανδοχεία για διανυκτέρευση).

Μάλιστα  το Δάτο και το Ακόντισμα, ανατολικότερα, αποτελούσαν τέτοιους σταθμούς ξεκούρασης και πιο ανατολικά υπήρχαν και άλλοι ανώνυμοι σταθμοί (προφανώς mutation, δηλαδή σταθμοί με απλές στάσεις ανάπαυσης και αλλαγής αλόγων). Από το Ακόντισμα έως τον ποταμό Νέστο η έρευνα για τον εντοπισμό της Εγνατίας οδού είναι δυσχερής λόγω των πολλών προσχώσεων που συνέβησαν στην περιοχή από τις πλημμύρες του ποταμού Νέστου.

Από τα μέχρι τώρα ευρήματα στα χωριά Νέα Κώμη, Ποντολίβαδο, Πετροπηγή (Επτά στρώματα οχυρώσεων και ρωμαϊκό νεκροταφείο) και Νέο Ξεριά μπορούμε να ισχυρισθούμε ότι ο δρόμος αυτός περνούσε κοντά στους πρόποδες του ορεινού όγκου της περιοχής, σε μικρή απόσταση από την παλαιά εθνική οδό Καβάλας – Ξάνθης. Στη Ν. Κώμη μάλιστα διακρίνεται, ως σήμερα, ερειπωμένος περίβολος τειχών.

Η ανεύρεση μιλλιαρίου, λίγο νοτιότερα, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα τείχη αυτά αποτελούσαν την οχύρωση ενός φρουρίου – σταθμού της Εγνατίας. Ανατολικότερα του χωριού Ποντολίβαδο συναντούμε οικισμό που χρονολογείται από τον 6ο – 2ο αιώνα π.Χ., η σχέση του οποίου με την Εγνατία αλλά και την αρχαία πόλη Πίστυρο είναι προς διερεύνηση.

Στα νότια του χωριού Πετροπηγή (παλιό Δουκάλιο) συναντούμε βυζαντινό οχυρό – φρούριο το οποίο αποτελούσε οχυρωμένο σταθμό ανάπαυσης και αλλαγής αλόγων των ταξιδιωτών, από τα μέσα Βυζαντινά χρόνια έως τα χρόνια της οθωμανικής περιόδου. Μιλλιάριο της Εγνατίας οδού βρέθηκε και στο χωριό Ν. Ξεριάς, ανατολικά του Ακοντίσματος, με κατεύθυνση προς την Τόπειρο. Ανασκαφή που πραγματοποιήθηκε νότια του χωριού Λιθοχώρι, πλησίον του χωριού Ν. Ξεριά, το 2010, έφερε στο φως μεταξύ άλλων και τα ίχνη οχυρής τοποθεσίας η οποία χρησίμευε προφανώς και αυτή με τη σειρά της ως σταθμός ξεκούρασης, τουλάχιστον μέχρι την ίδρυση της Τοπείρου, τον 1ο μ.Χ. αιώνα .

Μετά την ίδρυση της Εγνατίας οδού και περί τον 4ο αιώνα μ.Χ., μεγάλη σημασία απέκτησε η via regia, βασιλική οδό που διέσχιζε διαγώνια τη Θράκη, με τις διακλαδώσεις της σε όλη τη Θρακική επικράτεια. Ξεκινούσε από τα Βελεγράδα (σημ. Βελιγράδι), τη Σαρδική (σημ. Σόφια), έφθανε στη Φιλιππούπολη, την Αδριανούπολη πιο νότια και στην Ηράκλεια συναντούσε την Εγνατία οδό.

Για την περιοχή της επαρχίας Νέστου αναφέρεται η ύπαρξη δρόμου που συνέδεε την κοιλάδα του Νέστου με εκείνη του Άνω Έβρου. Η οδός αυτή χρησιμοποιούνταν καθ΄ όλη τη διάρκεια της Βυζαντινής περιόδου σε συνδυασμό με άλλες μικρότερης σημασίας οδούς. Μάλιστα μέσα από την εκκλησιαστική ιστορία αναφέρεται ότι κατά τη μέση και ύστερη βυζαντινή περίοδο η περιοχή και μάλιστα τα ορεινά υπήρξαν τόπος με πολλά καστρομονάστηρα που εκτός των θρησκευτικών καθηκόντων είχαν και το ρόλο ελέγχου της οδού της κοιλάδας του Νέστου.

Η περιοχή δηλαδή είχε πολλά χαρακτηριστικά μοναστηριακής πολιτείας. Τέτοιο ήταν και το Μοναστήρι στη θέση Πρασινάδα της Δράμας που αποκαλύφθηκε με «όραμα». Ήταν δηλαδή τέτοιο καστρομονάστηρο σε πολύ οχυρή τοποθεσία που οι μοναχοί του όμως σφαγιάστηκαν από επιδρομείς του Βορρά. Επίσης έχουν βρεθεί διάσπαρτα κομμάτια από παλαιοχριστιανικές εκκλησίες στα όρια των χωριών Γέροντα και Ζαρκαδιάς. Γενικά η κοιλάδα του Νέστου δείχνει  σαν ένας δρόμος που ενώνει την Αιγαιακή περιοχή με τη χώρα μεταξύ Αίμου και Ροδόπης αλλά συχνά μετατρέπεται σε δίοδο συμφοράς για τους κατοίκους του Νότου μια και αποτελεί μέσο διείσδυσης βαρβάρων φυλών με σκοπό τη λεηλασία. Κατά την Βυζαντινή περίοδο έχουμε αναφορές για την περιοχή που αφορούν την Τόπειρο, η οποία ήταν και έδρα επισκοπής κατά την περίοδο της μεγάλης ακμής της.

Ιδρύθηκε τον Α’ αι. π.X. πιθανότατα στα χρόνια του Αυγούστου και υπήρξε έδρα επισκόπου από τον 5ο έως τον 8ο αι. Οι πρόσφατες σαφείς μαρτυρίες για την επισκοπή Τοπείρου προέρχονται από τους πρωτοβυζαντινούς χρόνους και μάλιστα τον 4ο και 5ο αιώνα. Έτσι αναφέρονται ονόματα επισκόπων της πόλεως στα πρακτικά της Γ΄ (431 μ.Χ.) και Δ΄ (451 μ.Χ.) ( αν και ο επίσκοπος Λουκιανός Τοπείρου αναφέρεται και στα πρακτικά της 1ης και 2ης)  Οικουμενικής Συνόδου. Τον Β΄ μ.Χ. αιώνα η πόλη Τόπειρος έχει δικά της νομίσματα (απόδειξη αυτονομίας & πλούτου).

Με τον διαχωρισμό του Ρωμαϊκού κράτους σε Ανατολικό & Δυτικό, η περιοχή της Ξάνθης, με έδρα πάντα την πόλη Τόπειρο, ανήκει στην Ανατολική Αυτοκρατορία, της οποίας μάλιστα είναι το δυτικότερο όριο. Η κλεψύδρα σταματάει στο 549 μ.Χ., Αυτοκράτορας είναι ο  Ιουστιανός . Ο Ρωμαϊκός στρατός λείπει σε εκστρατείες σε Ιταλία και Ισπανία και την πόλη φυλάει η πολιτοφυλακή ,δηλαδή μια φρουρά με όχι ιδιαίτερη εκπαίδευση. Σκλαβηνοί (Σλάβοι ) βρίσκοντας ευκαιρία ,κατέβηκαν το ποτάμι και κρύφτηκαν μέσα στην πυκνή βλάστηση και πίσω από ένα λόφο μέσα στα στενά.Μια μικρή ομάδα από αυτούς πάει μπροστά στις πύλες της πόλης και παρενοχλεί τη φρουρά. Οι άνδρες ανοίγουν τις πύλες και καταδιώκουν τους επιδρομείς . Αυτοί όμως φεύγουν και παρασύρουν τη φρουρά που δυστυχώς βγήκε σχεδόν όλη από την πόλη στο σημείο που έχουν στήσει ενέδρα οι χιλιάδες υπόλοιποι. Η φρουρά δεν προλαβαίνει να συνταχθεί και περικυκλώνεται. Θεέ μου τι μάχη είναι αυτή. Σφαγή. 15000 άνδρες εξουδετερώνονται μέχρι και τον τελευταίο. Τώρα οι Σκλαβήνοι τρέχουν προς την πόλη . Οι κάτοικοι κλείνουν τις πύλες και προσπαθούν να αμυνθούν . Ανεβαίνουν να υπερασπιστούν τα τείχη ενώ άλλοι ετοιμάζουν καυτό λάδι . Αλλά είναι λίγοι πια . Οι Σκλαβήνοι ρίχνουν σύννεφα από  βέλη και ανεβαίνουν στα τείχη.Η Πόλη κυριεύεται και οι άνδρες που έχουν απομείνει σφαγιάζονται . Όλοι οι υπόλοιποι κυρίως γυναικόπαιδα απαγάγονται σαν αιχμάλωτοι στα βουνά του Αίμου .Χάνεται μια ολόκληρη πόλη με πληθυσμό 50.000 κατοίκων.

Το πλήγμα αποτέλεσε σοκ για το Βυζάντιο. Σε δύο χρόνια (551 μ.Χ.) ο Ιουστινιανός την ξανάκτισε & την περιέβαλε με ισχυρότερα τείχη (αυτά που υπάρχουν απέναντι από το στρατόπεδο Τοξοτών) προκειμένου να έχει και πάλι υπό τον έλεγχό του τα Στενά των Σαπαίων αλλά η πόλη δεν έφτασε ποτέ την προηγούμενη ακμή .Χαρακτηριστικά είναι τα ευρήματα στην περιοχή του Λιθοχωρίου που φτάνουν μέχρι την εποχή αυτή, πράγμα που σημαίνει ότι πολλές θέσεις οικισμών εγκαταλείφθηκαν μετά την επιδρομή αυτή  και υπήρξε δημογραφική κατάρρευση  .Ιστορικό παρόν η πόλη δείχνει μέχρι το 812 μ.Χ. οπότε καταστράφηκε από τον Βούλγαρο Τσάρο Κρούμο και χάνεται οριστικά μετά τον 11ο αιώνα. Διοικητικά την εποχή του Βυζαντίου και μέχρι το 789μ.Χ. η περιοχή ανήκει στο θέμα της Θράκης ενώ μετά αποσπάται και ενσωματώνεται στο θέμα της Μακεδονίας.

Γενικά κατά τους αιώνες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας οι κάτοικοι του Νέστου και της παρανέστιας περιοχής γνώρισαν, όπως και στις άλλες περιοχές της Θράκης, καταστροφές, λεηλασίες, φόνους και αιχμαλωσίες, αποτέλεσμα των συνεχών βαρβαρικών επιδρομών στα εδάφη της Θράκης, των Γότθων, Ούννων, Αβάρων, Πετσενέγκων Νορμανδών ,Καταλανών και ιδιαίτερα Βουλγάρων και Τούρκων. Την ίδια τύχη πρέπει να είχε η περιοχή και μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης και των άλλων πόλεων της Θράκης από τους Φράγκους, όταν ακολούθησαν επιδρομές (1205-1206) των Κουμάνων και των Βλαχοβουλγάρων  υπό τον Ιωάννη ή Ιωαννίτση (Σκυλογιάννη) και τα δεινά των εμφυλίων πολέμων των Βυζαντινών .

Περί τον 13ο αιώνα υπάρχει αναφορά για την  επισκοπή Μορένο (πόλη Φράγκων ,πιθανά κοντά στο Διπόταμο) , η οποία γεωγραφικά τοποθετείται στην ορεινή περιοχή της επαρχίας Νέστου. Σε όλη αυτή την  περίοδο που εξετάζουμε, η ανθρώπινη παρουσία σίγουρα δεν εξέλειπε από την περιοχή, καθώς το υγρό κλίμα και τα γόνιμα εδάφη της περιοχής ευνοούσαν την καλλιέργεια σιτηρών και αργότερα καπνού  παρά το γεγονός ότι η εμφάνιση επιδημιών ήταν ιδιαίτερα συχνή, κυρίως δε της ελονοσίας.

Αξίζει να αναφερθεί ότι παράλληλα με τον αγροτικό προσανατολισμό των οικισμών της πεδιάδας υπάρχει σταδιακή αύξηση του  πληθυσμού στα ορεινά που βασίζεται στην κτηνοτροφία και την εκμετάλλευση των μεταλλείων. Κατά την τελευταία περίοδο του Βυζαντίου οι συχνές επιδρομές από διάφορους λαούς, αλλά κυρίως από τους Καταλανούς , τους Νορμανδούς  και εν συνεχεία από τους Τούρκους σε συνδυασμό με την επιδημία βουβωνικής πανώλης, αλλά και του καταστροφικού σεισμού του 1354, (που κατέστρεψε πολλά φρούρια της περιοχής) συνέβαλαν στη σταδιακή πληθυσμιακή ερήμωση της περιοχής, κενό το οποίο στη συνέχεια κάλυψαν οι Οθωμανοί με τις μεγαλύτερες  μαζικές μετακινήσεις Γιουρούκων Τούρκων , βετεράνων πολεμιστών που πήραν αυτά τα εδάφη σαν δώρο για τις υπηρεσίες τους και μετοίκησαν από τα βάθη της Μ.Ασίας.

Η εγκατάσταση αυτή συνεχίστηκε μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα όχι μόνο στην περιοχή αλλά και σε όλη τη Μακεδονία αν και σε μικρότερο βαθμό ακόμα και αν αλλού τα εδάφη είχαν ακμαίους χριστιανικούς πληθυσμούς που όμως σύμφωνα με τη μέθοδο προσπορισμού εδαφών των  Οθωμανών εκτοπίζονταν συχνά βίαια .

Στην εκτίμηση ότι η εγκατάσταση των Γιουρούκων γίνονταν σε μέρη με στρατηγική σημασία φαίνεται να συμφωνούν οι ιστορικοί αφού  οι νομαδικές αυτές τουρκικές φυλές γεωργοκτηνοτροφικής απασχόλησης (Γιουρούκοι) μεταφέρονται κατά προτίμηση σε τόπους με στρατηγική σημασία και κυρίως από την εποχή του Μεχμέτ Β΄(1454–1481) χρησιμοποιούνται ως βοηθητικά στρατιωτικά σώματα. Οργανώνονται σε εστίες των 10 έως 40 ατόμων. Κάθε εστία έχει τους «Εσκιντζί» πολεμιστές που σε καιρό πολέμου συμμετέχουν σε εκστρατείες με αντάλλαγμα την παροχή από το κράτος γης, απαλλαγμένης από φόρους καθώς και τους «Γιαμάκ» οι οποίοι φροντίζουν τον εξοπλισμό και την συντήρηση των «Εσκιντζή». Ο στρατιωτικός διοικητής των ομάδων αυτών και των περιοχών που εδρεύουν, είναι ο Σερίμπασης.

Από τις παραπάνω αναφορές συμπεραίνουμε ότι ο αποτελεσματικός έλεγχος των «Σαπαίων στενών» και η δημιουργία μιας ασφαλούς ενδοχώρας για την αποτελεσματικότερη φύλαξη τους, οδήγησε στη μαζική εγκατάσταση Γιουρούκων στην ευρύτερη περιοχή εκατέρωθεν της κοίτης του Νέστου, ιδιαίτερα δε στη δυτική πλευρά του. Από  το 1650 αρχίζει να παρακμάζει το στρατιωτικό φεουδαλικό σύστημα των Γιουρούκων και το 1691 αναφέρεται ότι οι καθαροί απόγονοι των πρώτων κατακτητών στην περιοχή είναι πια ελάχιστοι.

Οι διάδοχοί τους όμως συνεχίζουν τον ίδιο τρόπο ζωής και οργανώνονται άμεσα σε αποσπάσματα όποτε οι υποταγμένοι χριστιανοί τολμούσαν να δημιουργήσουν θέμα.Οι χριστιανικοί πληθυσμοί συνεχίζουν να συρρικνώνονται  λόγω της πίεσης από το στρατοκρατικό σύστημα των Οθωμανών και την οικονομική καχεξία. Άλλη αιτία συρρίκνωσης του χριστιανικού πληθυσμού είναι και το φαινόμενο του εξισλαμισμού κυρίως από 1450-1700μ.Χ. Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις είχαμε  μαζικά κύματα εξισλαμισμού όχι επειδή επιβαλλόταν άμεσα,  αλλά γιατί οι χριστιανοί δεν μπορούσαν να ζήσουν ανάμεσα σε συμπαγή τμήματα μουσουλμανικού πληθυσμού και επίσης δεν αντέχανε τη δυσβάσταχτη φορολογία που τους επιβαλλόταν.

Φανατικοί μουσουλμάνοι τριγύριζαν για να προσηλυτίσουν χριστιανούς στη θρησκευτική αίρεση των μπεκτατζήδων, αίρεσης με πολλά κοινά σημεία με το χριστιανισμό. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τη δημογραφική αύξηση της Καβάλας συμπαρασύρουν σε μια ανάλογη αύξηση του μουσουλμανικού πληθυσμού στην περιοχή ενώ οι λίγοι χριστιανοί που απομένουν δεν μπορούν να συντηρήσουν πια τις εκκλησίες τους .

Η περιοχή της σημερινής Χρυσούπολης καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς το 1375–1376 και είχε την ονομασία Σαρή Σαμπάν(κατά άλλους:  Χρυσό Αλέτρι)  λόγω του εύφορου εδάφους (παλαιότερα έφερε και το όνομα Σαππαί). Την περίοδο της κατάκτησης υπάρχει αναφορά για την πτώση του κάστρου του Πλαταμώνα. Οι Οθωμανοί απαίτησαν την παράδοση του κάστρου και τον εξισλαμισμό των υπερασπιστών. Αυτοί συνέχισαν να μάχονται και με την πτώση εξοντώθηκαν μέχρις ενός. Τα οστά τους βρέθηκαν από τους σημερινούς κατοίκους με τη διάνοιξη της επαρχιακής οδού σε ομαδικό τάφο.

Το 1507 έγγραφο αναφέρει σφαγή καλογέρων στο χωριό Δουκάλιο (Πετροπηγή) Έχουν βρεθεί φορολογικοί κατάλογοι της οθωμανικής διοίκησης (από το 1485 )που αναφέρονται σε ποσά φόρων που κατέβαλαν οικογένειες που  ασχολούνταν με την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου στα ορεινά . Το 1546 ένας Γάλλος βοτανολόγος περιηγητής αναφέρει την ύπαρξη μεγάλης ξύλινης γέφυρας  στο Νέστο ενώ για την Καβάλα αναφέρει ότι εποικίστηκε από πολλούς Εβραίους που οι Τούρκοι  είχαν μεταφέρει εκεί από την εκστρατεία τους στη Βούδα και την Πέστη.

Επίσης βρέθηκε αναφορά του 1576 που ορίζει ότι τα έσοδα από το χωριό Μούντζινος(Λεκάνη) θα πηγαίνουν στο Βακούφι του Βαγιαζήτ Β στην Ανδριανούπολη.

Χωρισμένη σε Καζάδες η οθωμανική επαρχία του Δυτικού Νέστου είχε για πολλά χρόνια κυριότερο οικισμό αυτό του Διποτάμου (Καζάς του Τσάγλαϊκ) και ανήκε πάντα στο πασά σαντζάκ της Θεσσαλονίκης.

Η πρώτη αναφορά για το Σαρή Σαμπάν ( Χρυσούπολη) γίνεται το 1667 από τον μεγάλο Τούρκο περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή ο οποίος αναφέρει: Είναι Βοεβοδιλίκ του καζά της Καβάλας με διακόσια σπίτια, κτισμένα σε αμμώδη περιοχή. Έχει τζαμί, δύο χάνια, χαμάμ και πενήντα μαγαζιά. Έχει ακόμα Μεντρεσέ και έναν τεκέ ντερβισάδικο. Από την αναφορά αυτή προκύπτει ότι ήδη προϋπήρχε το Σαρή Σαμπάν και μάλιστα ως ανεπτυγμένος οικισμός. Άρα η ίδρυση του πρέπει να τοποθετηθεί στις αρχές του 17ου αιώνα.

Περί τις αρχές του 18ου αιώνα το Σαρή Σαμπάν έχει αναπτυχθεί αρκετά και μάλιστα, σε βάρος του Τσάγλαϊκ (Διπόταμος)  με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ο καζάς του Σαρή Σαμπάν με έδρα το ίδιο, ιδιότητα την οποία θα διατηρήσει και μέχρι την απελευθέρωση της περιοχής από τον Ελληνικό στρατό το 1913.

Η ορμητικότητα των απογόνων των Γιουρούκων Τούρκων της περιοχής φαίνεται να υποχωρεί μετά το 1821 όταν μεγάλο μέρος από αυτούς καταστράφηκε στα γεγονότα της ελληνικής επανάστασης και μάλιστα στα Δερβενάκια όπου είχαν επιστρατευτεί από τον πασά Δράμαλη. Αναφέρεται και ένας καταστροφικός σεισμός το 1829 που ισοπέδωσε την Ξάνθη και τις γύρω περιοχές.

Μετά την ίδρυση του ομώνυμου καζά ξανασυναντούμε το Σαρή Σαμπάν στην πρώτη γενική απογραφή του Οθωμανικού κράτους, το 1831, η οποία διεξάγεται από τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β΄ (1808 – 1839), για δημοσιονομικούς λόγους. Σε αυτή αποτυπώνεται ο πληθυσμός των αρρένων κατά καζάδες. Στον καζά του Τσάγκλαϊκ – Σαρή Σαμπάν έχουμε 4.986 μουσουλμάνους, 131 Χριστιανούς, 22 ξένους (όπως αναφέρεται στην απογραφή) και 54 τσιγγάνους.  Αυτή είναι η πρώτη αναφορά στον χριστιανικό πληθυσμό του καζά του Σαρή Σαμπάν και αφορά τους χριστιανούς κατοίκους του Καγιά Μπουνάρ (Πετροπηγή). Το 1864 αναφέρεται ότι το Σαρή Σαμπάν έχει πληθυσμό περί τους 3.000 κατοίκους.

Σε στατιστικό πίνακα που συντάχθηκε το 1876 για λογαριασμό του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, ο πληθυσμός του καζά Σαρή Σαμπάν αυξάνεται στις 35.000 κατοίκους με 33.500 Οθωμανούς, 1.295 αθίγγανους, 200 Έλληνες και 2 Έλληνες υπηκόους.

Σε μεταγενέστερο πίνακα, πάλι του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας, ο συνολικός πληθυσμός του καζά φαίνεται αυξημένος και ανέρχεται στα 35.968 άτομα, 33.355 εξ αυτών Τούρκοι, 2.338 αθίγγανοι και 275 Έλληνες.

Από τους παραπάνω πίνακες μπορούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι η άφιξη των Ηπειρωτών από τη Λάϊστα που αποτέλεσαν και τον πρώτο πυρήνα ελληνισμού στην πόλη της Χρυσούπολης ,ξεκίνησε κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα για να κορυφωθεί στη συνέχεια. Αυτοί ήταν οι πρώτοι κάτοικοι ελληνικής καταγωγής που εγκαταστάθηκαν στην πόλη γύρω στο 1820 δημιουργώντας το τρίπτυχο χάνι μπακάλικο φούρνος εκμεταλλευόμενοι την αναγκαστική παραμονή των ταξιδιωτών λόγω του αποκλεισμού τους από τις συχνές πλημμύρες του Νέστου.

Τέλος αξίζει να αναφερθεί ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ανατολικός Αστήρ (Κωνσταντινούπολη, αριθμός φύλλου 20, 1886) στο οποίο και αναφέρονται τα εξής: «Κείται δε το Σαρή Σαμπάν προς δυσμάς του ποταμού Νέστου ή Καρά Σού τουρκιστί, μεταξύ των τμημάτων Ξάνθης και Καβάλας απέχον εξ αμφοτέρων των πόλεων τούτων 3 ώρας και συγκείται εκ τουρκικών χωριών, εν οις εύρηνται δυο ή τρία εργαστήρια, ιδιοκτησίας Ελληνόβλαχων, τίνων προ χρόνων εργαζομένων. Έδρα του καϊμακαμληκίου Σαρή Σαμπάν είναι η ομώνυμη κώμη, κείμενη παρά τον ποταμόν Μέστα (Καρά Σου – μαύρο νερό στα Ελλη-νικά) τον χωρίζοντα την Θράκην από της Μακεδονίας. Ενταύθα οικίαι δεν υπάρχουσι, χάνια δε και εργαστήρια διάφορα περί τα 80: υπό Ελληνόβλαχων ως τα πολλά κατεχούμενα και χρησιμεύοντα εις την καθ΄ έκαστην εβδομάδα, εν ημέραις τετάρται γινόμενη αγοράν (Παζάριον).

1ον Σαρή Σαμπάν περιλαμβάνει περί τας 300 ψυχάς Ελληνόβλαχων εχόντων εκκλησίαν και ουδεμίαν σχολήν. Αποτελούσι δ΄ούτως ειπείν όασιν ελληνικήν εν ερήμω και καλόν να ενισχυθώσι, διότι δύνανται να μεταφέρωσι και τας οικογένειας αυτών και να εγκατασταθώσιν οριστικώς.

2ον Λιμήν της Σκαλωτής (Κεραμωτή) αποτελείται εξ ευάριθμων εργαστηρίων, εν οις οικούσι 60 ψυχαί Ελληνοβλάχων, μηδεμίαν εκκλησίαν ή σχολήν κεκτημένων.

3ον…

4ον Οργάντζιλαρ, ωσαύτως αποτελείται εξ ευαρίθμων εργαστηρίων Ελληνοβλάχων, συμποσούμενων εις 50 ψυχάς.

5ον Καγιά Μπουνάρ, μιαν ώραν μακράν του Σαρισαμπάν κείμενον οικείται υπό 120 ψυχών. Ενταύθα υπάρχει εκκλησία, αλλά ο αριθμός των κατοίκων οσημέραι ελαττούται. Οι κάτοικοι ασχολούνται εις την φυτείαν του καπνού.»

Η σημερινή πόλη χτίστηκε περίπου το 17ο αιώνα αλλά υπήρχε πόλη με το όνομα Εσκί Σαρί Σαμπάν, στην περιοχή Ερατεινού που δηλώνει ότι έγινε μετακίνηση πληθυσμού λόγω αλλαγής των δρόμων ή από άλλο άγνωστο γεγονός. Δε γνωρίζουμε κάτι για αυτή την πόλη (οικισμό) που αποτελούσε τον πρόδρομο του Σαρί Σαμπάν .

Οι Ηπειρώτες της πόλης επειδή δεν είχαν εγκατασταθεί με τις οικογένειές τους δεν  πολιτογραφούνταν σαν μόνιμοι κάτοικοι από τις οθωμανικές αρχές. Όταν σιγούρεψαν την οικονομική τους επιτυχία και έφεραν τις οικογένειές τους λειτούργησαν σαν μια μικρή αλλά δραστήρια ελληνική  κοινότητα. Έτσι το 1884 κτίστηκε και το 1891 εγκαινιάστηκε ο ναός του Αγίου Δημητρίου ενώ λειτούργησε και μια ελληνική σχολή σε ιδιόκτητο κτίριο.

Τα χρόνια του μακεδονικού αγώνα υπήρξε δραστηριότητα με  επαφές από Πράβι και Θάσο όπου γινόταν διακίνηση οπλισμού. Στα χρόνια της συνύπαρξης (μέχρι το 1913) Ελλήνων και Βουλγάρων στην Χρυσούπολη (Βούλγαροι που μεταφέρθηκαν από την Καστοριά πριν το 1890) που η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν μουσουλμάνοι αναφέρθηκαν επεισόδια μεταξύ Ρουμ (Έλληνες ή Ελληνόφωνες Πατριαρχικοί) και Βουλγάρων Εξαρχικών και γενικά η περιοχή όπως και όλη η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη υπήρξε θέατρο εμπλοκής  της Βουλγαρικής και Ρουμανικής προπαγάνδας  .

Το 1919 το Σαρή Σαμπάν (Χρυσούπολη) αναγνωρίστηκε σαν κοινότητα,το 1924 παραχωρήθηκε από τη μητρόπολη Ξάνθης όπου ανήκε στην τότε μητρόπολη Καβάλας (που μετονομάστηκε σε Φιλίππων ,Νεαπόλεως και Θάσου)  και το 1946 έγινε δήμος.

Στην περίοδο 1922-1926 δέχθηκε ανταλλάξιμους πληθυσμούς κυρίως από τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη που εγκαταστάθηκαν στα ορεινά πρώην μουσουλμανικά  χωριά και τους γιακάδες (πρόποδες)ενώ με το τέλος του Β΄ Πολέμου αυξήθηκε ο αριθμός των Σαρακατσάνων  που εγκατέλειψαν τις χώρες του Ανατολικού μπλοκ (Πολλοί προέρχονται από Ανατολική Ρωμυλία) .

Chrysoupoli News-4dimchrys.gr

Γιόρτασε η τρίτη ηλικία στην επαρχία Νέστου.

Ο πολύτιμος ρόλος και η αξιέπαινη συνεισφορά της τρίτης ηλικίας τιμήθηκε με εκδήλωση στην Χρυσούπολη.

Εκδήλωση – αφιέρωμα στην Τρίτη Ηλικία για την Παγκόσμια Ημέρα Εορτής των Ηλικιωμένων πραγματοποιήθηκε με επιτυχία 3 Οκτωβρίου στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του ΚΑΠΗ Νέστου.

Τα ΚΑΠΗ στην επαρχία Νέστου είναι χώροι που τα μέλη τους περνούν δημιουργικά την ημέρα τους και στόχος των ανθρώπων που εργάζονται σε αυτά  είναι να τα θεωρήσουν ως δεύτερα σπίτια τους, ώστε να μπορούν να περνούν τον χρόνο τους όσο το δυνατό πιο ευχάριστα και με παρέα.

Η προσέλευση του κόσμου, κάθε ηλικίας, στην εορτή που πραγματοποιήθηκε 3 Οκτωβρίου στο ΚΑΠΗ Νέστου ήταν πολύ μεγάλη, αποτίνοντας κάθε σεβασμό και αναγνώριση στους ηλικιωμένους μας.

Η συγκεκριμένη ημερομηνία 1 Οκτωβρίου ωστόσο, η οποία καθιερώθηκε με απόφαση του ΟΗΕ το 1990, “επιστρέφει” κάθε χρόνο να μας θυμίσει τις υποχρεώσεις μας απέναντι στους ηλικιωμένους, μία σημαντική μερίδα πολιτών, οι οποίοι κυρίως τα τελευταία έτη έχουν δεχθεί αλλεπάλληλα χτυπήματα σε πολλά επίπεδα από την πολιτεία με τη διάλυση δομών και  οικονομική αφαίμαξη.

Φωτογραφικό υλικό από της εκδήλωση .

 

Chrysoupoli News Ευχόμαστε στις σεβάσμιες γερόντισσες και στους σεβάσμιους γέροντές μας και του χρόνου με υγεία και κάθε ευτυχία!

 

Χρυσούπολη : Αιτήσεις για το κοινωνικό φροντιστήριο από 2/10/2017 έως 17/10/2017.

Ξεκίνησαν στην Χρυσούπολη οι αιτήσεις -εγγραφές μαθητών στο Κοινωνικό Φροντιστήριο για το σχολικό έτος 2017 – 2018

Σκοπός του Κοινωνικού Φροντιστηρίου του οποίου οι εγγραφές ξεκίνησαν στο κέντρο της πόλης (πρώην Α΄ Παιδικός Σταθμός Χρυσούπολης)  είναι να ενισχύσει μαθητές και μαθήτριες οικονομικά αδύναμων οικογενειών, η παροχή ίσων ευκαιριών στη μάθηση σε όλους τους μαθητές και ταυτόχρονα η προώθηση της εθελοντικής προσφοράς και της κοινωνικής αλληλεγγύης, αφού τα μαθήματα διδάσκονται αφιλοκερδώς από εθελοντές εκπαιδευτικούς.

Οι γονείς/κηδεμόνες του Δήμου μας, που επιθυμούν τα παιδιά τους να παρακολουθήσουν ΔΩΡΕΑΝ μαθήματα, παρακαλούνται να συμπληρώσουν την σχετική:Αίτηση- Υπεύθυνη Δήλωση γονέα/κηδεμόνα στο Κέντρο Κοινότητας Δήμου Νέστου με Παράρτημα Ρομά στην οδό 7ης Μεραρχίας και Μεγάλου Αλεξάνδρου γωνία ( πρώην Α΄ Παιδικός Σταθμός Χρυσούπολης) από  2/10/2017 έως 17/10/2017 και ώρες  07:00 π.μ. – 15:00 μ.μ.

Οι μαθητές που επιθυμούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα του Κοινωνικού Φροντιστηρίου στη Χρυσούπολη  για τη σχολική χρονιά 2017 – 2018, παρακαλούνται να δουν την παρακάτω σχετική αίτηση συμμετοχής.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στα  Τηλέφωνα επικοινωνίας 25910 23585 και 25913 50193.

Chrysoupoli News

 

ΧΡΥΣΟΥΠΟΛΗ : 4η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού -“Αθλούμαι – ΧαραΖΩ το μέλλον”.

Στο “χορό” των ποικίλων δράσεων και δραστηριοτήτων που αναπτύχθηκαν στα σχολεία της επαρχίας Νέστου               2 Οκτωβρίου 2017 , στο πλαίσιο της 4ης Πανελλήνιας Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού θα σας μεταφέρουμε νοερά στο 2ο Γυμνάσιο της πόλης μας .

Με το σύνθημα «Αθλούμαι – ΧαράΖΩ το μέλλον», πραγματοποιήθηκε η 4η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού στο 2ο Γυμνάσιο Χρυσούπολης.

Η Πανελλήνια Ημέρα  Σχολικού Αθλητισμού, έδωσε τη δυνατότητα στους μαθητές/τριες αλλά και εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν σε οργανωμένες αθλητικές δράσεις και δραστηριότητες, καθώς επίσης και την ευκαιρία να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση, συνηθίζοντας σ’ έναν τρόπο ζωής και άσκησης που, ιδανικά, θα συνεχίσουν και στην ενήλικη ζωή τους.

Στα πλαίσια της ημέρας στο 2ο Γυμνάσιο Χρυσούπολης πραγματοποιήθηκαν, τουρνουά πετοσφαίρισης (Βόλεϊ) μεταξύ μαθητών αλλά και εκπαιδευτικών, παιχνίδια αυλής σχοινάκι, μηλάκια, διελκυστίνδα, φιδάκι, twist, badminton.

Επίσης οι μαθητές έφτιαξαν και την αφίσα της αθλητικής ημέρας για το σχολείο μας.

Η ημέρα έκλεισε στο 2ο Γυμνάσιο Χρυσούπολης  με παραδοσιακούς χορούς.

Στόχος της συγκεκριμένης ημέρας  είναι οι μαθητές να χαίρονται μέσα από την κίνηση και η άσκηση να γίνει πραγματικά ανάγκη και τρόπος ζωής γι’ αυτούς! Μόνο η άσκηση  μπορεί να προσφέρει σωματική και ψυχική ισορροπία τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες!

Chrysoupoli News Η δράση «Αθλούμαι – ΧαράΖΩ το μέλλον», έδωσε  τη δυνατότητα στους μαθητές και τις μαθήτριες των σχολικών μονάδων της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νέστου  να συμμετάσχουν σε οργανωμένες αθλητικές δράσεις και δραστηριότητες εντός και εκτός των σχολικών μονάδων.Σημειώνεται, ότι Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού ορίζεται κάθε χρόνο η πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου και έτσι, φέτος στα σχολεία η 2α Οκτωβρίου ήταν αφιερωμένη στον αθλητισμό.

Συγχαρητήρια σε όλους τους εκπαιδευτικούς του Νέστου που συμμετείχαν στην δράση «Αθλούμαι – ΧαράΖΩ το μέλλον».

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ : Πρόγραμμα ενίσχυσης για τους δημότες του Νέστου.

                                                 «Πρόγραμμα χορήγησης ειδών διαβίωσης»

Δικαιούχοι των υπηρεσιών που παρέχει το πρόγραμμα είναι άτομα/νοικοκυριά που είναι δημότες και διαμένουν στον Δήμο Νέστου συμπεριλαμβανομένων των νόμιμα διαμενόντων πολιτών τρίτων χωρών τα οποία βάσει κριτηρίων και σχετικών αποδεικτικών στοιχείων, βρίσκονται σε κατάσταση φτώχειας ή απειλούνται από φτώχεια (πχ, ανασφάλιστα άτομα με πολύ χαμηλό ετήσιο εισόδημα, κλπ.,εξαιρουμένων των ωφελούμενων του ΚΕΑ που έχουν ενταχθεί και  στο ΤΕΒΑ και των προμηθευτών του Ν.Π.Δ.Δ.)

Δικαιούχος του προγράμματος θα είναι ένα μέλος της οικογένειας.

Οι ενδιαφερόμενοι που επιθυμούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα μπορούν να απευθύνονται έως τις 20 Οκτωβρίου 2017 στο Κέντρο Κοινότητας Δήμου Νέστου με Παράρτημα Ρομά που στεγάζεται στην οδό 7ης Μεραρχίας – γωνία Μ.Αλεξάνδρου (χώρος πρώην Α΄ Παιδικού Σταθμού Χρυσούπολης) (τηλ. 2591023585, 2591024362).

Chrysoupoli News